Witaj na blogu!

Jeśli tutaj trafiłeś to na pewno poszukujesz informacji o finansach, biznesie i księgowości. Na pewno je tutaj znjadziesz, tak się składa, że od lat pracuje jako księgowy, praca jest moją pasją i formą zarabiania na życie. W wolnych chwilach lubię pomagać ludziom dlatego stworzyłem to miejsce w sieci aby pomóc wam zrozumieć świat finansów.
Zapraszam do czytania i komentowania!

Witaj na blogu!

Jeśli tutaj trafiłeś to na pewno poszukujesz informacji o finansach, biznesie i księgowości. Na pewno je tutaj znjadziesz, tak się składa, że od lat pracuje jako księgowy, praca jest moją pasją i formą zarabiania na życie. W wolnych chwilach lubię pomagać ludziom dlatego stworzyłem to miejsce w sieci aby pomóc wam zrozumieć świat finansów.
Zapraszam do czytania i komentowania!

Witaj na blogu!

Jeśli tutaj trafiłeś to na pewno poszukujesz informacji o finansach, biznesie i księgowości. Na pewno je tutaj znjadziesz, tak się składa, że od lat pracuje jako księgowy, praca jest moją pasją i formą zarabiania na życie. W wolnych chwilach lubię pomagać ludziom dlatego stworzyłem to miejsce w sieci aby pomóc wam zrozumieć świat finansów.
Zapraszam do czytania i komentowania!

Witaj na blogu!

Jeśli tutaj trafiłeś to na pewno poszukujesz informacji o finansach, biznesie i księgowości. Na pewno je tutaj znjadziesz, tak się składa, że od lat pracuje jako księgowy, praca jest moją pasją i formą zarabiania na życie. W wolnych chwilach lubię pomagać ludziom dlatego stworzyłem to miejsce w sieci aby pomóc wam zrozumieć świat finansów.
Zapraszam do czytania i komentowania!

Witaj na blogu!

Jeśli tutaj trafiłeś to na pewno poszukujesz informacji o finansach, biznesie i księgowości. Na pewno je tutaj znjadziesz, tak się składa, że od lat pracuje jako księgowy, praca jest moją pasją i formą zarabiania na życie. W wolnych chwilach lubię pomagać ludziom dlatego stworzyłem to miejsce w sieci aby pomóc wam zrozumieć świat finansów.
Zapraszam do czytania i komentowania!

 

DOCHODY Z MAJĄTKU PUBLICZNEGO I INNE DOCHODY

Dochody z majątku publicznego mają charakter dochodów cywilnopraw­nych. Ich źródłem jest odpłatne udostępnianie majątku należącego do podmio­tów sektora finansów publicznych. Do dochodów tego typu zaliczamy m.in.: dochody z wynajmu lub dzierżawy majątku publicznego (najczęściejnieruchomości),dywidendy z udziałów podmiotów sektora finansów publicznych w spółkach prawa handlowego,odsetki od lokat i środków na rachunkach bankowych,odsetki od udzielanych pożyczek.zwrócić uwagę na fakt, że w ustawie o dochodach jednostek sa­morządu terytorialnego pojęcie dochody z majątku używane jest w znacz­nie węższym sensie, gdyż w wykazach dochodów własnych JST poja­wiają się — oprócz dochodów z majątku takie pozycje jak np. odsetki od udzielonych pożyczek. Świadczy to o tym, iż autorzy tej ustawy pod poję­ciem dochodów z majątku rozumieli wyłącznie dochody z rzeczowych składników majątku.Dla wyczerpania wykazu dochodów publicznych dodajmy jeszcze, że innymi rodzajami cywilnoprawnych dochodów jednostek sektora finansów publicznych mogą być:wpływy ze sprzedaży towarów i usług,spadki, zapisy i darowizny pieniężne.

POMOC ZAGRANICZNA

Środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy zagranicznej mają charakter specyficznej „darowizny” lub „dotacji” udzielanej Polsce przez podmioty zagraniczne, takie jak:organizacje międzynarodowe (jak np. Unia Europejska),rządy innych państw,zagraniczne fundacje.Ich otrzymanie nie pociąga za sobą formalnych zobowiązań, natomiast wiąże się zwykle z koniecznością bardzo ścisłego przestrzegania reguł okre­ślonych przez podmiot udzielający pomocy, a dotyczących zarówno kierun­ków wykorzystania przekazywanych środków, jak i procedur, które obowią­zują przy gospodarowaniu tymi środkami. Nieprzestrzeganie tych reguł może przy tym wiązać się z koniecznością zwrotu całości lub części otrzy­manych środków.Od chwili wstąpienia Polski do Unii Europejskiej środki z pomocy za­granicznej stanowią bardzo istotną część dochodów publicznych. W latach 2007-2013 do Polski może rocznie napływać — tylko z budżetu Unii Euro­pejskiej — kwota rzędu 50 mld zł.

PRZYCHODY NIE BĘDĄCE DOCHODAMI

Do przychodów niebędących dochodami zalicza się: tzw. przychody zwrotne, uzyskiwane głównie przez zaciąganie dłu­gu publicznego,wpływy z prywatyzacji. Ich wspólną cechą jest to, iż zwiększają one zasób środków pieniężnych znajdujących się w dyspozycji jednostki sektora finansów publicznych, lecz nie zwiększają jej majątku. Uzyskanie przychodów poprawia więc płynność finansową i umożliwia dokonanie większych wydatków, powoduje jednak pewne obciążenie — albo konieczność późniejszego zwrotu otrzymanych środków (spłaty długu), albo pozbycie się części zasobów rzeczowych, cze­go efektem może być bądź pozbawienie się przyszłych dochodów, bądź wzrost przyszłych wydatków.

PRYWATYZACJA

Jeśli sprzedawany składnik majątku przynosi obecnie dochody, prywa­tyzacja polega na „sprzedaży” przyszłych dochodów. Oczywiście zwiększa to bieżące możliwości wydatkowe, ale w ogólnym rozrachunku może być bardzo niekorzystne. Operacje tego typu powinny więc być dokonywane bardzo starannie.Istotnym motywem sprzedaży majątku może też być dążenie do ograni­czenia roli Skarbu Państwa jako właściciela przedsiębiorstw komercyjnych. Występowanie władz publicznych w podwójnej roli — ustalającego reguły funkcjonowania gospodarki i właściciela podmiotów w tej gospodarce dzia­łających — nie służy ani państwu, ani gospodarce, ani firmom państwo­wym. Fakt, iż upolitycznienie zarządzania firmami państwowymi jest prak­tycznie nieuchronne, to podstawowy argument za tym, by bezpośredni udział państwa w gospodarce jak najsilniej ograniczyć.

PLAN BALCEROWICZA

Do 1989 r. zasadnicza część sektora produkcyjnego (poza rolnic­twem, w którym działały, co prawda, indywidualne gospodarstwa rolne) należała do Skarbu Państwa. Dlatego szybka prywatyzacja państwowych firm stała się jednym z głównych założeń planu Balcerowicza i — mó­wiąc szerzej — całego procesu transformacji ustrojowej w Polsce. Dopro­wadziło to do zasadniczych zmian w strukturze gospodarki, choć w nie­których sektorach gospodarki obecność państwowych firm jest nadal istotna. Ubocznym, ale ważnym efektem tego procesu było zasilanie bud­żetu państwa znacznymi kwotami pochodzącymi z przychodów z prywa­tyzacji firm państwowych. W latach 1999-2000, gdy wpływy z prywaty­zacji były największe, finansowały one z dużą nadwyżką cały deficyt budżetu państwa. 

NIEJASNOŚĆ PRZEPISÓW

Fakt, iż sprzedaż majątku nie zwiększa aktywów sektora finansów pu­blicznych, powoduje, że wpływy ze sprzedaży nie powinny być zaliczane do dochodów publicznych. Obowiązujące w tej kwestii przepisy są jednak mocno niejasne. W art. 5 ustawy o finansach publicznych, zawierającym klasyfikację środków publicznych, wpływy z prywatyzacji majątku Skarbu oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego uznano za przychody budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego, wyłączając je tym samym z docho­dów publicznych. Jednocześnie wśród rodzajów dochodów publicznych, wyliczonych w art. 5 ust. 2, wymieniono dochody ze sprzedaży majątku, rzeczy i praw, niestanowiące przychodów:ze sprzedaży papierów wartościowych oraz z innych operacji finan­sowych,z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek sa­morządu terytorialnego.W ustawie o finansach publicznych nie znajdziemy jednak żadnych wskazówek co do tego, kiedy wpływy uzyskane ze sprzedaży mienia trak­tować należy jako przychody z prywatyzacji, a kiedy jako dochody ze sprze­daży majątku.

WYDATKI PUBLICZNE

Na początku potrzebne jest pewne istotne zastrzeżenie. Dotyczy ono sa­mego pojęcia efektywności wykorzystania środków publicznych, które — choć na pozór dość oczywiste — przy dokładniejszej analizie sprawia dość poważne problemy interpretacyjne. Samo posługiwanie się pojęciem efektywności zakłada, że mówiąc o wy­datkach publicznych i ich finansowaniu potrafimy zdefiniować oraz zmie­rzyć dwie wielkości — nakłady i efekty. Z nakładami nie ma problemu — wszystkie wydatki można w jednoznaczny sposób wyrazić w jednostkach pieniężnych. Co jest jednak efektem dokonanych wydatków? Jeśli chcemy uniknąć pułapki traktowania wydatków jako celu samego w sobie (dokona­nie większych wydatków na pewien cel jest lepsze od dokonania wydatków mniejszych), to aby zdefiniować efekty wydatków musimy odwołać się do pojęcia zadań publicznych i stwierdzić, że efekty wydatków mogą być roz­sądnie mierzone wyłącznie poprzez mierzenie wykonania zadań, których wykonaniu wydatki te mają służyć. Aby to było możliwe, musimy jednak dysponować rzetelnymi metodami mierzenia ilości i jakości zadań publicz­nych.

ZAKRES I KLASYFIKACJA WYDATKÓW

Intuicyjnie zrozumiałe pojęcie wydatków publicznych wymaga formal­nej definicji. Dla analizy sytuacji finansów publicznych definicja ta ma istotne znaczenie, gdyż od tego, jak określimy zakres pojęciowy terminu wydatki publiczne, zależy interpretacja kluczowego dla finansów publicz­nych pojęcia wyniku (deficytu lub nadwyżki) sektora finansów publicznych. Przez analogię do sformułowanej w poprzednim rozdziale definicji do­chodów publicznych (wpływy zwiększające majątek) wydatki publiczne de­finiować powinniśmy — pamiętając o przyjętej konwencji kasowego ujęcia dochodów i wydatków publicznych — jako operacje zmniejszające stan środków pieniężnych w dyspozycji podmiotów sektora finansów publicz­nych i jednocześnie zmniejszające — w ujęciu bilansowym — majątek pod­miotów sektora finansów publicznych.

DOKONANIE WYDATKU INWESTYCYJNEGO

Zauważmy najpierw, że dokonanie wydatku inwestycyjnego nie zmniej­sza majątku publicznego, gdyż zmniejszeniu zasobów pieniężnych towarzy­szy wzrost wartości majątku rzeczowego. Można byłoby zatem uznać, że rozchody na zakup składników majątkowych nie są wydatkami. Jednak ma­jątek rzeczowy zużywa się, a w ewidencji księgowej jest to odnotowywane przez stopniowe umarzanie wartości majątku. Logiczne byłoby więc, by ja­ko wydatek traktować nie wypłatę środków pieniężnych na zakup rzeczo­wych składników majątku, a dopiero sukcesywnie dokonywane umorzenia. To jednak złamałoby konwencję ujęcia rzeczowego — wprowadzeniu do ewidencji księgowej kolejnego umorzenia części wartości początkowej środka trwałego nie towarzyszy bowiem żaden przepływ środków pienięż­nych. Z tego powodu przyjęto, iż środki wypłacone na zakup majątku rze­czowego traktowane będą jako wydatki.